Trail L’Elchertoise Norbressart 14\/03\/2009<\/p>\n
De wekker gaat niet lang leven, om 05u30′ wakker op een zaterdag…
\nBon, het is voor een goed doel dus staan we maar op.
\nVandaag gaat de reis naar Norbressart niet ver van Arlon.
\nEr staat een trail te wachten met heel wat hoogtemeters, 45km ploeteren in de natuur, yes.<\/p>\n
Op tijd vertrokken en om 09u15′ komen we na twee uur rijden aan.
\nDe zon wacht al om ons een hele tijd t evergezellen en de sfeer zit er hier al goed in.
\nBij de inschrijving blijkt dat we nog meer waar voor ons geld gaan krijgen, 47km in plaats van 45!
\n6\u20ac voor 47km genot, hoe krijgen ze het voor elkaar ? Waarom moeten we elders dikwijls 30\u20ac tellen voor
\neen marathon die veel minder te bieden heeft ? Na afloop krijgen we bij inlevering van het borstnummer nog een drankje en een koek.
\nDiane gaat voor de 25km (minitrail) en heeft daar 4\u20ac voor over.
\nDe minitrail doet de eerste en de laatste kilometers van de grote lus.<\/p>\n
Ik zou zeggen geen bekenden maar algauw komt Gust een paar blutsen in mijn autodeur kloppen.
\nDat was weer eens lang geleden, Gust loopt voor Joggans, eenmaal hij loopt nog moeilijk te stoppen.
\nIk maak me verder klaar, vandaag in short , trailschoenen, trailkousen (booster) en een gamelback.
\nIn mijn Gamel doe ik een busje isostar, een fototoestel en papieren zakdoekjes om struikrover te spelen.<\/p>\n
Voor de start nog 10 minuten aanschuiven aan het toilet en we kunnen ons midden in het pak gaan zetten.
\nEerder een ietsje achteraan, zo kan ik een paar kilometers samen met Gust lopen.
\n09u30′ en ze fluiten ons in gang, vertrokken om 47km natuur te trotseren.<\/p>\n
De eerste kilometer is er niet veel sprake van lopen, we moeten van een brede baan de smalle wegjes in.
\nDe volgende kilometers spelen Gust en ik ons inhaalspelletje. Al lachend en zeverend schuiven we op.
\nHet lachen zou ons later wel vergaan \ud83d\ude42
\nBij een steile afdaling ziet Gust dat ik toch wel redelijk zot naar beneden durf lopen en onze wegen scheiden zich.<\/p>\n
Technische lopers zijn schaars, lopers voor mij kiezen veel te veel het slechtse pad en gaan hiervoor later betalen.
\nBij traillopen moet men altijd goed vooruit denken, welke weg ga ik kiezen en waar zet ik mijn voeten.
\nConcentratie van begin tot einde is nodig om niet die ene misstap te zetten.
\nEen ervaren trailloper voor jou is ideaal en daar mag je op vertrouwen, springt hij naar rechts gewoon volgen.
\nDe andere lopers waarvan je ziet dat ze misse stappen zetten, snel voorbij lopen.<\/p>\n
Ik heb er zin in, de zon is van de partij, het parcours is prachtig.
\nDe ene helling volgt de andere op, niets is vlak en maar weinig stukken waar moet gewandeld worden.
\nAf en toe gaat mijn rugzakje af om wat te drinken. Ik moet zuinig zijn want de eerste bevoorrading is na 18km.
\nIk blijf lopers inhalen en vraag me af of de snelheid niet te hoog is..
\nsoms springen we over bomen, dan weer door beken, door diepe moddersporen en ondergrond met keien.<\/p>\n
De weg is echt goed aangegeven met grote pijlen kalk.
\nDe lopers zijn nu goed verspreid en overal is het lekker lopen.
\nOm de 5km een paneel , ik loop steeds rond de 10km\/u.
\nHet is lang wachten voor die eerste drankpost, als hij in de verte opduikt is iedereen tevreden.
\nIk vul mijn bidon met water en eet wat rozijntjes, nog even wat praten met andere lopers en terug weg.<\/p>\n
De hellingen beginnen toch wat zwaarder te wegen, die twee zesurenlopen zitten nog wat in de benen.
\nAlhoewel, dat was vorige week, geen excuses zoeken.
\nIk denk vandaag veel te veel tijdens het lopen en geraak niet goed in mijn roes.
\nDe kilometers volgen elkar op, steeds hetzelfde ritme, altijd maar eenzame lopers inhalen.<\/p>\n
Na 35km heb ik al enkele dipjes moeten verwerken. Moest men zoiets een dier aandoen dan komt
\nGaja na enkele weken aan ons deur voor dierenmishandeling. Waarom doen wij ‘de mens’ dit ons eigen aan?
\nWat zijn we toch een aardig ras…
\nOngeveer km 36 zie ik toch weer de Witte kwikstaartvogel, het beestje achtervolgd me nu al een hele tijd.
\nmisschien heb ik er meer oog naar omdat ik het vroeger niet kende.<\/p>\n
Ik kijk wat rond mij en zie prachtige bomen, supermooie natuur, geen loper meer te bespeuren.
\nEen beetje verder een meer, …een meer ? O dan zijn we terug aan de bevoorrading.
\nDe tweede en laatste post op 38km. De rozijntjes zijn op en ik doe het met een stukje banaan en een wafeltje.
\nMijn maag is nog niet in ord een een kilometer verder kan ik mijn papieren zakdoekjes testen.<\/p>\n
Na een geslaagde bemesting en de schoenen eens uitkloppen kunnen we verder voor nog 8km.
\nNu zijn we wel 5 minuten kwijt en zal 10km\/u niet meer haalbaar zijn.
\nDe laatste kilometers nog een paar heel zware modderstroken en wat hellingen.<\/p>\n
Eindelijk aan kilometer 46 komt de eerste loper me inhalen, samen met een andere draven we terug aan een goed tempo.
\nEnkele keren doodgegaan en nu terug krachten over.
\nDe meet in zicht en 4u50′ ongeveer, de uitslag komt binnenkort wel op net.
\nDe derde ultra op drie weken zit er op.
\nIk loop nog een stukje terug na me om te kleden en trek nog wat foto’s.
\nWachten tot Gust voorbij komt en ik loop met hem nog even mee.<\/p>\n
Diane heeft bijna 4u gelopen voor haar 25km, wat ook zeker niet slecht is met zo weinig training.
\nZe maakte trouwens heel mooie foto’s van de modder.<\/p>\n
De benen voelen heel raar aan, het is enkele uren later alsof ik niet gelopen heb…
\n…het zal er vanavond misschien inschieten, ik ben altijd wat trager van begrip<\/p>\n
Proficiat aan de organisatie, een prachtige trail schotelen ze voor, en dat voor zo’n prijsje!
\nAan de aankomst praten we nog wat na met andere bekenden en dan volgt de rit naar huis.
\nDie twee uur terug rijden zijn er altijd teveel aan maar het vroeg opstaan vandaag was het zeker waard.
\nOp naar de volgende.<\/p>\n
Paul van Hiel
\nfoto’s: http:\/\/paulvanhiel.spaces.live.com\/<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Paul van Hiel wordt achtervolgd door een Witte Kwikstaart.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-4492","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4492","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4492"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4492\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4492"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4492"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4492"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}