{"id":640,"date":"2001-07-04T00:00:00","date_gmt":"2001-07-04T00:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/?p=636"},"modified":"2001-07-04T00:00:00","modified_gmt":"2001-07-04T00:00:00","slug":"636","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/ultraned.org\/?p=640","title":{"rendered":"6 uur van de Haarlemmermeer"},"content":{"rendered":"<p>6 uur van de Haarlemmermeer<\/p>\n<p>Wie nu wie had overgehaald om in te schrijven voor de 6 uur van de<br \/>\nHaarlemmermeer zullen we nooit te weten komen. Feit was wel dat wij, Jouke<br \/>\nAltenburg, Eric van Oijen en ondergetekende zaterdag 30 juni aan de start<br \/>\nstonden van onze eerste 6 uursloop.<br \/>\nOndanks de kwakkelende maanden maart en april wat lopen betreft, gevolgd<br \/>\ndoor weinig training in de maanden erna zag ik uit naar deze loop, ook al<br \/>\ndoor het wegvallen van de 60 van Texel. Zaterdagmorgen bij het opstaan vraag<br \/>\nik mezelf pas af waar ik aan begin met zo&#8217;n voorbereiding.<br \/>\nHet weer is benauwd, de zon prikt af en toe door de wolken. Bij de start<br \/>\nstaat iedereen (50 mannen en 10(!) vrouwen) er relaxed bij, keuvelend over<br \/>\nditjes en datjes. De eerste meters verlopen net zo rustig en zonder gedrang.<br \/>\nHet is raar om naar je duurlooptempo te moeten zoeken. Maar de eerste rondes<br \/>\ngaan goed. Met net onder de 5.00 min per km net iets te snel, maar niet om<br \/>\nje druk om te maken. De eerste rondes loop ik samen, daarna volgen er velen<br \/>\nin mijn eentje. Daar had ik niet op gerekend, ik had toch wel een clubje<br \/>\nmannen met dit tempo verwacht. Toch gaat het eerste uur snel om. Ik draai<br \/>\nlekker en kijk niet meer op mijn klok, het tempo lag immers goed. De<br \/>\ndoorkomst op de 15 km is daarom schrikken. Ongemerkt heb ik versneld. Hier<br \/>\nzal ik voor gaan boeten in de laatste uren! Omdat ik op dat moment in de<br \/>\nveronderstelling ben dat de versnelling al meerdere rondes duurt, neem ik<br \/>\nniet veel gas terug. Achteraf gezien had dat beter wel gekund, een goede les<br \/>\nvoor de volgende keer. De rondes draaien door en omdat het rondje maar 1239<br \/>\nmeter is kun je regelmatig andere lopers inhalen. De zon breekt meer door,<br \/>\nen dus gaat de pet op. De verzorging is perfect, een ruime hoeveelheid en<br \/>\ngrote diversiteit aan drank en voeding en kinderen die af en aan lopen met<br \/>\nsponzen, zodat wij lopers iedere ronde weer een natte, koele spons kunnen<br \/>\naannemen. Net als in Almere vorig jaar. Het weer zorgt wel voor een lichte<br \/>\nhoofdpijn, eigenlijk al vanaf de start.<br \/>\nNa 3 uur komen de eerste tekenen van vermoeidheid. Veel te vroeg naar mijn<br \/>\nzin. Maar net op dat moment haal ik Ria Buiten weer in. We lopen samen een<br \/>\nronde op en wisselen wetenswaardigheden van elkaar uit. Het helpt mij door<br \/>\nmijn eerste dip, het tempo zit er weer in. Toch moet ik tegen mijn zin vlak<br \/>\nna de doorkomst op de marathon mijn eerste wandelpauze inlassen bij de<br \/>\ndrankpost. Die had ik eigenlijk niet voor de 50 km gepland. Het is vooral<br \/>\nmijn hoofd die het moeilijk heeft. Als ik wandel word ik even dizzy, maar<br \/>\nhet trekt gelukkig ook meteen weer weg. Ik drink veel, gooi water over mijn<br \/>\nhoofd en kan weer door. Het tempo zit er dan ook meteen weer in want de<br \/>\nbenen willen nog wel. Ik haal de 50 km, het eerste doel is bereikt. Langer<br \/>\ndan dit heb ik nog nooit gelopen. Ik richt me nu op de 60 km.  Ondertussen<br \/>\nkrijg ik steeds meer aanmoedigingen van andere lopers en de vrijwilligers<br \/>\nlangs de kant. Steeds vaker hoor ik het roepen: het Nederlands record, het<br \/>\nkan eraan. Maar de wedstrijd begint in de laatste 2 uur pas echt! Loes en de<br \/>\nkinderen en Angela staan ineens langs de kant, een zeer aangename<br \/>\nverrassing.<br \/>\nEric heeft vanwege de warmte een half uur pauze moeten nemen. Na koffie,<br \/>\nkrentenbollen en andere versnaperingen en een tijdje op de bank gezeten te<br \/>\nhebben vervolgt hij zijn weg ook weer. We lopen samen op. Inmiddels moet\/mag<br \/>\nik van mezelf bij elke drankpost even wandelen. Mijn hoofd heeft het nodig<br \/>\nom bij te komen. Eric moedigt me aan om die pauzes zo kort mogelijk te<br \/>\nhouden. Het tempo blijft er verder redelijk goed in. Als de pauzes eruit<br \/>\nzouden kunnen is het Nederlands record nog steeds in zicht. Ik tel de rondes<br \/>\naf. De 60 km passeer ik. Jouke heb ik eerder in de wedstrijd 3 keer<br \/>\ningehaald, nu is het stuivertje wisselen. Ook hij loopt dus een berenafstand<br \/>\nvandaag als hij dit vast weet te houden. Ondanks alle aanmoedigingen moet ik<br \/>\nhet record nu laten schieten. De pauzes kosten te veel tijd. Pas na 5,5 uur<br \/>\nbeginnen mijn benen voor het eerst te protesteren. Maar mijn strategie blijf<br \/>\nik vasthouden. De laatste doorkomst gooi ik alleen water over mij heen en<br \/>\nloop door. Ik mag zelfs nog een keer langskomen. Om de bocht luidt het<br \/>\nsignaal van de 6 uur: het is volbracht. Angela heeft goed gerekend en is<br \/>\nvrijwel meteen bij mij. Ook een vrijwilliger van de organisatie is in<br \/>\nrecordtijd op mijn plek. Hij noteert mijn startnummer op de weg en ik kan de<br \/>\nanderen op gaan zoeken.<br \/>\nBij Eric heeft de slechte voorbereiding en het drukkende weer een goede<br \/>\nwedstrijd onmogelijk gemaakt vandaag. Hij heeft inclusief een half uur pauze<br \/>\ntoch nog 61.370 meter afgelegd.<br \/>\nJouke loopt 64.724 meter. Net onder zijn streven van 65 km en is daar heel<br \/>\nblij mee, ook met zijn 12e plaats.<br \/>\nIkzelf kom uit op 68.309 meter. Het record blijft vandaag met 70.145 meter<br \/>\nin handen van Ria, maar het is wel de tweede afstand ooit gelopen door een<br \/>\nNederlandse vrouw en de 4e plaats in het overall-klassement. De cake van<br \/>\nAngela heeft goed gedaan! Ik kijk uit naar mijn t-shirt met daarop bedrukt<br \/>\nmijn gelopen afstand. Nu op naar de 60 van Texel!<br \/>\nTom Hendriks van de organiserende vereniging AV Haarlemmermeer wint de<br \/>\nwedstrijd met een afstand van 76.778 meter.<\/p>\n<p>Inge van Oijen<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Een verslag van de hand van winnares Inge van Oijen.<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-640","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-niet-gecategoriseerd"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/640","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=640"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/640\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=640"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=640"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/ultraned.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=640"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}