(22-03-08)
Ik denk dat het artikel van Tom Hendriks enige nuancering behoeft. Het gaat hier niet om “kneuterigheid of kleingeestigheid”, maar om de vraag of een organisatie het verantwoord vind om een evenement door te laten gaan en bereid is om de consequenties te (kunnen) dragen in geval van calamiteiten.
Voor wat betreft dergelijke wedstrijden “over de grens” heb ik wel enige ervaring (o.a. Desert Cup Mali, Marathon des Sables, Transhimalayenne) en geldt bij al deze evenementen dat de deelnemers zich verplicht van tevoren uitgebreid medisch te laten keuren en een “waiver” te tekenen waarin ze de organisatie vrijwaren van iedere aansprakelijkheid. Verder dienen ze een aantal verplichte artikelen bij zich te dragen, afhankelijk van de aard van de wedstrijd en de duur.
In alle gevallen geldt dat het risico, ook al doet de organisatie nog zo zijn best om deze zo “aanvaardbaar” mogelijk te houden, volledig voor de deelnemer is.
En er zijn wedstrijden geweest waar de organisatie, naar achteraf bleek, op geen enkele wijze zelf verzekerd was voor kosten van noodprocedures zodat een deelnemer in nood achteraf zelf voor de kosten voor het (helicopter)vervoer en alle verdere kosten had moeten opdraaien.
Ook weet ik uit ervaring dat deelname aan dergelijke wedstrijden bijna niet meer te verzekeren is, dus als het mis mocht gaan, dan zijn de gevolgen compleet voor de deelnemer en kunnen ze dus ook niet op de organisatie verhaald worden.
Ik neem aan dat bovenstaande overweging en de wetenschap dat de organisatie van de JKM bij calamiteiten aansprakelijk zou kunnen worden gesteld, mee hebben geteld bij het afgelasten van de wedstrijd en vraag me daarbij af, of de deelnemers bereid geweest zouden zijn om compleet voor eigen verantwoordelijkheid aan de JKM deel te nemen.
Als laatste; ik heb alle respect voor de 3 deelnemers die wel zijn gestart en wens ze een fijne loop, maar aan iedere wedstrijd, zeker een loop over 165 kilometer, bestaat een reële mogelijkheid dat er wat mis gaat. Dat een individuele deelnemer daarvoor kiest lijkt mij prima, maar om op deze manier kritiek te leveren op een organisatie die de risico’s te groot acht, in dergelijke bewoordingen, vind ik niet getuigen van “ballen” maar van gebrek aan inzicht.
Lopen gaat om vrijheid en als je wil lopen zal er niemand zijn die je tegenhoudt. Maar als je ervoor kiest om georganiseerd te gaan lopen, dien je je te conformeren aan de regels van de organisatie.
Rob van Beurden