Soms komen er dingen op je pad waarvan je van tevoren niet weet waar je aan begint. Dit was er zo één. Een paar weken geleden kwam het ineens voorbij: “Heb je zin om nog de marathon bij de Gerrit Krolbrug te lopen?” Ik zei natuurlijk meteen: Wanneer dan? “6 maart”. Vandaag dus.
Om 9 uur starten, dus op tijd met de bus. Al om 7 uur vertrok ik vanuit Assen richting Groningen. Vanaf het station liep naar de Gerrit Krolbrug, een kilometer of vier. Nog even rondkijken, de sfeer proeven… en toen was het zover.
We stonden daar bij elkaar en je denkt toch even: Jeetje, waar begin ik eigenlijk aan? Wat is dit voor iets? Geen meter was recht. Het leek soms wel een bergmarathon midden in de stad Groningen. En het was constant opletten. Uiteindelijk deed ik er ongeveer zes en een half uur over: Honderd rondes van zo’n 500 meter.
Maar wat heb ik genoten. Genieten met een hoofdletter. Toen ik klaar was dacht ik: Jeetje wat heeft mijn lichaam hard gewerkt. Maar mijn hoofd misschien nog wel harder. Dat kwam ook met al die fietsers en wandelaars in de stad, dat was soms best een uitdaging.
En er was nog een extra mooi moment. Mijn jongste dochter Jolijn liep een paar rondjes met mij mee. Vader en dochter samen op pad dat zijn toch wel de momenten die het extra bijzonder maken.
In zo’n stad lopen is toch echt anders dan in een provinciestadje zoals Assen. Maar wat heb ik genoten. Bedankt Olav voor deze prachtige dag. Wie weet gaan we nog eens zoiets geks doen.
Want dit was het. En het was mooi.
Eddy Hedemann