Buggenum – Na China in het voorjaar werd met ons groepje besloten om de tweede buitenlandse marathon dit jaar dicht bij huis te lopen. We besloten Brussel onveilig te gaan maken.
In de aanloop naar Brussel toe werd eigenlijk al snel duidelijk dat we niet allemaal de marathon zouden lopen daar in Brussel. Van de 6 lopers liepen uiteindelijk alleen Hay, Rob en Pieter de hele marathon. Beide eerste heren waren samen met mij en de dames al een dag van tevoren afgereisd naar Brussel en hadden het vochtgehalte heel goed op peil gebracht.
S’morgens om 9:00 konden de marathonlopers al aan de bak en om 10:30 mocht de rest aantreden. Humpry had veel last gehad van China, de zwaarte en de hitte van die wedstrijd werden slecht verteerd en het herstel liet lang op zich wachten. Hij besloot daarom de halve te lopen, een verstandige beslissing. Hans moet over 3 weken de marathon van New York lopen en testte zich hier nog even op de halve. En hoe, met een prima tijd van 1:32;.. liet hij zien dat er nog steeds progressie mogelijk is. Aangezien de hoge temperaturen en de lengte van het parkoers dat te lang bleek te zijn mag Hans al stiekem hopen op een tijd onder de 1:30;..
Dan hebben we nog onze charmant Caroline, die in China de 5 km op haar naam schreef en sindsdien behoorlijk besmet is geraakt met het hardloopvirus. En met zoveel lange duurlopers om je heen wordt het natuurlijk aanlokkelijk om zelf ook eens de afstand te verruimen. Na eerder al dit jaar de afstand opgerekt te hebben naar 10 km en daarna naar 15 km tijdens de Dam tot Dam loop, was het nu tijd voor de 1e halve marathon uit haar carrière. Met verve doorstond ze de proef en met een big smile finishte ze in 1:54:..
Ik zelf had Miranda en Carla beloofd ze te hazen naar een tijd onder de 1:40:..
Met mijn blessure vond ik het toch al niet verstandig om de marathon te lopen en volgende week 21 oktober staat sowieso nog de marathon van Mallorca op het programma.
Donderdag was ik bij Oosterbosch geweest, een ortho manuele arts in Horn. Hij constateerde dat mijn heupen gecorrigeerd moesten worden, waardoor het beenlengte verschil dat er nu is fors minder zou worden en de irritatie aan mijn heup zouden verdwijnen. Na de behandeling was het even afwachten of er een sterke reactie kwam en of ik wel kon lopen zondag in Brussel. Gelukkig voor de dames was dat positief. Alleen beide dames waren in de voorbereiding geblesseerd geraakt en Carla had zelfs een paar dagen van tevoren noch een spiertje gescheurd in haar rechterbovenbeen. Flink ingepakt verscheen ze toch aan de start.
Het weer was uitermate lekker voor de tijd van het jaar, dik 20 graden en onbewolkt. We besloten het er maar op te wagen en gewoon te vertrekken op 4:42 per kilometer. Dat zou uiteindelijk leiden naar 1:39:.. , ons doel dus onder de 1:40:00
Bij de start tref ik nog meerdere mensen van het ING team waar we vaker wedstrijden mee lopen. Ik check even wie er nog mee wil lopen met de 1:40 groep, hoe meer zielen hoe meer vreugd denk ik en hazen moet ik toch. Henny, Bart en Robert gaan proberen mee te lopen.
Buiten de hoge temperatuur en de fikse klimmen in het parkoers hadden we ook als handicap dat we na de start in een trechter terecht kwamen waar weer gewandeld moest worden. Het parkoers loopt grotendeels over hetzelfde stuk als de “20 van Brussel” en de start vanuit het Jubelpark is te smal om iedereen goed te laten vertrekken. Jammerlijk gaan hier bijna een volle minuut verloren en dat is uiterst vervelend. Die drukke start blijkt ook lastig te zijn om ons groepje bij elkaar te houden en na zo’n 4 kilometer heb ik alleen nog maar Miranda bij me. Die meld me dan op 5 km vrolijk; loop maar door , het lukt niet vandaag. Tsja , dan kent ze mij nog niet goed. Zo gemakkelijk komt die tante er niet vanaf denk ik bij mezelf en laat me iets terugzakken, loop bij een waterpost even vooruit en pak water voor haar , zodat ze zich kan blijven concentreren op het lopen, motiveer wat en blijf gewoon een strak tempo lopen van om de nabij 4:42. Dat hadden we gepland en daar houden we ons aan. De tijd die we verloren hebben bij de start probeer ik langzaam stukje bij beetje goed te maken. Dat wordt bemoeilijkt op de passages die bergop gaan, Miranda heeft het daar heel erg zwaar en verliest daar weer wat tijd. Maar ze blijft doorvechten, een echt bijtertje. Praten kan ze niet meer, alles is gericht op het lopen. Ik zorg voor het juiste tempo en drank, de rest moet ze zelf doen. Ik merk onderweg dat de borden van de kilometertijden niet altijd goed staan. Dat is jammer en maakt het extra moeilijk om op tijd te hazen, de geklokte tijden horen dan niet bij de afstand van het bordje. ( maar het bleek achteraf nog erger ). Op 16 kilometer een verschrikkelijke lange klim, Miranda puft of ze een kindje moet krijgen.
De tijd onder de 1:40 bleek niet haalbaar, dus vroeg ik naar haar persoonlijk record op de halve. 1:43:.. was het antwoord. Met nog een kilometer of 3 te gaan, beloof ik haar dat we die tijd gaan verbeteren. Ik sleep haar nu meter voor meter mee en ze moet echt afzien in het kwadraat, bergaf in volle snelheid, de 20e kilometer gaat in 3:52, ga er maar aanstaan! En ik beul haar in die laatste 1100 meter helemaal af. Wat kan dat lang duren zeg, die laatste meters. De finish wil maar niet komen en we lopen toch ongeveer op 4:00/km en volgens mijn klokje hadden we er al lang moeten zijn. Eindelijk een oranje tapijt richting finish, we slingeren ons door de kleine straatjes naar de eindstreep op de Grote Markt. Miranda klokt netto 1:42:05 een hele mooie PR ( en dat ook nog met een blaar als een ei zo groot op haar dikke teen)
Maar het mooiste moet dan nog komen. Onze jongens van de marathon komen binnen rond de 4 uur en melden ons dat de borden van de kilometerpunten niet goed stonden én dat de totale afstand niet klopt. Ze hadden 43,1 km gelopen, exact gemeten met hun GPS horloge.
Even later spreken we ook Robert die de halve liep en ons laat zien dat ook hier de afstand niet klopte ; 21,6 kilomater geeft zijn GPS horloge aan. Dat betekent even snel rekenen dat we 500 meter te ver hebben gelopen. Met een moyenne van gemiddeld 4:42/km betekent dat een correctie op de eindtijd van Miranda van 2:21
En …………………….jajaja 1:42:05 minus 2:21 is toevallig wel 1:39:44 en dat is toevallig wel onder de 1:40 toevallig dus!!! Miranda, proficiat en daar mag je wel een flinke blaar voor over hebben. We hebben ’t um gefikst, daar mag op gedronken worden. ( en dat deden we )
Martin