Gelukt! Die gedachte flitste door mijn hoofd toen ik de finishlijn van de pistemarathon te Schaarbeek overschreed. Iets waarvan ik niet wist dat ik het kon, had ik tot een goed einde gebracht: drie marathons lopen in twee weken tijd.
“Hoe haalt iemand zoiets in zijn hoofd?”, denkt elk normaal mens dan. “Goed gek!” Maar na de marathon van Hilvarenbeek (zie een vroeger verslag) had ik een beetje een motivatiedip. Ik had dus nood aan een nieuwe uitdaging om die dip te overwinnen. Daarbij liet ik me inspireren door een uitspraak van Lucien Taelman: “Als je 100km kan lopen in 1 dag, kan je ook wel 2 marathons in 1 weekend lopen.” Aangezien ik tot nu toe maximaal 4 marathons of ultra’s in een heel jaar liep, leek me dat toch wat te hoog gegrepen. Ik besloot dan ook om geen 2 marathons in 1 weekend maar wel 3 marathons in 14 dagen te lopen.
7 oktober: De marathon van Amersfoort
Een marathon in rondjes van ongeveer 4.8km (met 1 kortere ronde). De omstandigheden waren prima: prachtig weer, een koele ochtend en een bosrijk (en dus schaduwrijk) parcours. Doordat het niet de hoofdafstand was (topnummer is de 6-urenloop) stonden er weinig lopers aan de start. Omwille van het mooie weer had ik me voorgenomen om te proberen mijn PR van 2u49’21” scherper te stellen, maar ik zou het dus volledig in mijn eentje moeten doen. Welnu, om een lang verhaal kort te maken: 2u48’48” later overschreed ik als eerste de finish. Ik had mijn PR verbeterd en mijn eerste marathon aan 15km/u gelopen.
14 oktober: De marathon van Brussel
Dit zou een totaal andere marathon worden. Geen rondjes ditmaal; maar 1 grote ronde. En vooral, ik zou samen met Olivier D’Haene als officiële tempomaker voor 3u15’ lopen. Dus een marathon niet enkel voor onszelf, maar in dienst van andere lopers. Ondanks het (omwille van de hellingen) voor tempomakers moeilijke parcours, de soms foutief geplaatste kilometerborden en onze op zeker moment in elkaar verstrengelde ballons, slaagden we er toch in om verschillende lopers naar een tijd net onder of boven 3u15’ te coachen. De reacties achteraf waren hartverwarmend. Zo ook de onderstaande mail:
“Een dikke pluim voor de tempomakers van de 3.15u!!! Met veel kunde, inzicht en goede raad onderweg hebben zij mij fantastisch begeleid. Eindtijd: 3u.15min.21sec!!! Bedank ze in mijn plaats. Hans Van Paesschen”
Als dat geen motivatie-opkikker is!
20 oktober: De pistemarathon van Schaarbeek
De derde marathon en weer iets compleet anders. 105.5 rondjes op een biljartvlak parcours. Hier moet je echt wel gek voor zijn. Alhoewel, het aangename is dat je met zijn allen altijd samen blijft lopen. Iets wat bij een normale marathon natuurlijk uitgesloten is. Na 17km maakte ik hiervan dankbaar gebruik om 10 rondjes samen met Rudy Van Daele te lopen aan een iets rustiger tempo. Ik had namelijk last van mijn kuiten. Een gevolg van de snelle opeenvolging van marathons. Nadien trok ik dan stelselmatig het tempo weer op zodat ik uiteindelijk in 2u55’17” finishte. Moe maar voldaan en weer een stapje verder in mijn leven als (ultra)loper.
En nu? Op naar de volgende uitdaging!
Gert Mertens