Wie niet waagt, die niet wint. Een tijd onder de drie uur, dat was mijn uitgangspunt voor de marathon van vanochtend. De weersverwachtingen vielen gelukkig nog mee, de regen werd pas in de loop van de middag verwacht. Er scheen zelfs een zonnetje tijdens de start, en dan die wind die toch weer ietsje meer was dan in eerste instantie was voorspeld. Volgens het KNMI was het windkracht 5.
Ik had luxe dat Renaat Moyson uit België was gekomen om mij te hazen. Erg sympathiek natuurlijk want een snelle tijd in je eentje lopen is niet makkelijk. Zeker niet in een wedstrijd waarvan je weet dat er erg weinig deelnemers rond de drie uur kunnen lopen. Renaat had er duidelijk zin in vandaag, hij startte rap, misschien wel iets te. Om zo veel mogelijk uit de wind te lopen gaf Renaat steeds aan waar ik achter hem moest lopen. Zodoende liep ik de ene keer net achter z’n linkerelleboog en dan weer aan de rechterkant. De eerste tien kilometer gingen samen op met de lopers van de halve. Die wedstrijd werd gewonnen in 1:17:43 door AD verslaggever Folkert van de Krol, die onlangs in New York vlak voor Lance Armstrong wist te finishen. Renaat’s loopvriend Jan van Thienen van AC Lebbeke kwam als vijfde over de meet in 1:20:35. Daarmee had Jan van Thienen als 50-plusser erg veel jongeren laten zien wat hardlopen is.
Het tien kilometerpunt passeerden we net binnen de veertig minuten. Toch iets te snel voor een schema van net onder de drie uur. We hadden al een klein groepje laten gaan en kwamen zo alleen te lopen in de winderige polder. Na ruim 16 kilometer draaiden we de Oude Trambaan op. Daar stond de wind pal op kop tot aan het 21 km bij Zuidland. Het mag duidelijk zijn dat hier erg veel energie in is gaan zitten. Die vijf kilometer gingen nog wel in het gewenste 5 km tempo van 21.15 maar nadat we weer parallel aan de Bernisse kwamen te lopen merkte ik wel dat het een zware dobber zou worden.
Het 25 km punt was een soort breekpunt. Na het keren bij het spui ga je terug naar Spijkenisse. Maar dan is het nog zeventien km. Het werden zeventien zware kilometers. Toen na ongeveer 33 km de kilometers opliepen naar 4.30 en later zelfs naar de vijf minuten was de lol er wel af. De Man met de Hamer dreunde vele tikken uit. Maar die twee kilometers van 5 minuten veroorzaakten een soort boosheid, “je denkt dat je een goede loper bent en zelfs af en toe een ultraloper en dan moet je niet gaan lopen meuten met zulke kilometers.” Dus tandenbijtend ben ik weer iets gaan versnellen.
De eerste honderd meter moest ik direct bekopen. De krampscheuten schoten door mijn al stijve bovenbenen. Ik zag Renaat bezorgd achterom kijken. Maar het lukte toch om iets te versnellen. De kilometers kwamen weer onder de vijf minuten. Het moest ook wel anders zou ik zelfs geen nieuw persoonlijk record lopen. Vorig jaar liep ik die op dit parcours, in 3:06:54. Na de Spijkenisserbrug volgenden er nog wat bochtjes, niet echt prettig met verkrampte bovenbenen. Renaat vroeg of ik er moeite mee had als hij de laatste paar honderd meter nog even mocht aanzetten. Natuurlijk is dat geen probleem, die laatste 700 meter kon ik makkelijk in mijn eentje af.
De klok passeerde ik in 3.02.58. Drie minuten later dan gepland, maar vier minuten onder mijn p.r.!
Wie niet waagt, die niet wint. Of gegokt en verloren…
Zie ook mijn weblog voor (foto en) reacties: http://blijlopers.volkskrantblog.nl
Mark de Boer, Rotterdam
deboer-vermeulen (provider) planet.nl