{b}De Silvestermarathon als grenzeloos avontuur.{eb}
Grenzeloos mocht je het wel noemen en avontuurlijk zeker.
Het idee was natuurlijk schitterend,lopend vanaf ,de bron van de Geul’ en dan maar je weg proberen te vinden.
Al vrij vroeg ging ik van huis,in pokke weer om Jean Pierre Gendrault –de hardlopende dirigent-in Zeist op te halen.
Wat doet een mens zich zelf aan als er in de buurt van zijn woonplaats toch ook een paar leuke loopjes zijn?Het avontuur natuurlijk,wat anders.
Een beetje maf?Och,misschien,maar wat zou het.Leuk toch?Op naar Limburg!
In Bunde was het trouwens wel even zoeken naar de parkeergelegenheid bij Voulwammes,toen alles nog donker was,maar het lukt altijd ondanks het gemis van een TomTom.
Wel een hoop wind en kou daar vlakbij het Julianakanaal.Ah,daar is de bus,keurig op tijd.
De lange afstandsbus dus,want Jean Pierre en ik waren zo moedig dachten we,dus gingen we
voor de extra kilometertjes
Bij de Nachtegaal in Meerssen werden de marathonners opgehaald en met het bekende schoolreissfeertje vertrokken we naar ,de bron van de Geul’.
Hoe die te vinden?Nou dan moeten jullie dat maar eens lezen op de website van de loop.
Een zeer fraai verslag van Simon Blok levert dat op met leuke kiekjes en grappige filmpjes.
Bij Lichtenbusch nabij de Duits-Belgische grens met z,n allen de bus uit,althans dat was de bedoeling,maar dat gaat niet zo vlot.
Ook hardlopers hebben zo hun klimatologische problemen en stellen hun vertrek nog wel eens uit tot het niet meer anders kan.
Een flinke groep trouwens met nogal wat bekende namen.
Henk Sipers,Willem Mütze,Jo Schoonbroodt,Gijs Honing,Jack Hendrickx,Henry Okkersen,
Wilma Dierckx,Wim Hogentoren,Henk Geilen,Gertie Theunissen,Dick van Es die zijn 150e
marathon loopt en Wouter Hamelinck in zijn traditionele outfit.
En dit is nog maar een greep uit het hele keurkorps van avonturiers.
Nou kon iedereen kiezen tussen 43 en 53 km,zo ongeveer dus en dan maar eens kijken of we de weg konden vinden.
Na een kort inloopgedeelte duiken we het bos van Todtleger in en het gaat gelijk al mis,we lopen verkeerd,dus dat worden een paar kilometertjes meer vandaag.
We moeten letten op vierkante witte vlakjes met twee donkerblauwe streepjes,maar je moet ze wel zien!
De paden zijn sompig,de weilanden met klei bedekt,plassen water versperren onze weg.
Verder de nodige heuveltjes,draaihekjes,bruggetjes,boerenerven,dorpjes met hier en daar een ongeduldige automobilist als we een weg oversteken in dit Duitstalige gebied.
Een opmerkelijk landschap met de Hammerbrücke als blikvanger en niet te vergeten de eerste verzorgingspost in Kelmis.
Er wordt door de eersten er flink aan getrokken vandaag zodat de hele bende regelmatig in kleinere groepjes uiteen valt,maar niemand wordt vergeten.
De gezellige praatjes worden naar verloop wat minder en hier en daar vindt er een glijpartij plaats,ook moet er overlegd worden want hoe liep dat parcours ook al weer.
Worden het nog een paar kilometertjes meer vandaag?Nou ja,als we maar lol hebben.
Iedergeval komen we bij Plombières in Franstalig gebied terecht hoewel de modder en de klei hetzelfde blijven.En maar ploeteren met ze allen.
Het eerste gemopper steekt de kop op.Een aantal mensen heeft geen eigen bevoorrading en dat gaat zich wreken.
Bij Cottessen gaan we de Belgisch-Nederlandse grens over en het is dat iemand zegt dat er ergens een grenspaal staat anders was het me niet opgevallen.Gewoon grenzeloos lopen.
En nog steeds plassen water,sompige paden,klimmetjes en weilanden vol met klei.
Een hele kunst om je voeten droog te houden.Probeer het maar eens.
Je kunt een gokje en een sprongetje wagen.
De tweede verzorgingspost bij Camerig komt voor velen als geroepen.
Met ze allen onder een marktkraam,lukkernd aan het water en stukjes ontbijtkoek oppeuzelen.
Het parcours is verder gelijk aan wat ik de afgelopen jaren daar heb gelopen en weer duiken we sompige uitdagende weilanden in.
En de avonturier ploeterde voort door het landschap, met een blij gemoed zijn bestemming tegemoet.
Na wat nog klimwerk zakken we af naar Gulpen waar ons een verrassing wacht.
Ten eerste die plensbui die niet te ontwijken viel en toen ik me met een paar mensen afvroeg waar de groep eigenlijk gebleven was,kwamen we bij het rechtsafslaan plotseling terecht in de bierbrouwerij van Gulpen waar letterlijk een drankpost was ingericht.
Dat was wel gezellig dus.
Jean Pierre overweegt om in Meerssen eventueel te stoppen.
Gewoon even er niet op letten en zeggen dat we in Valkenburg wel weer verder kijken.
Toch bespeur ik wat gemopper bij een aantal mensen.
Er wordt blijkbaar door de voorste mensen te hard gelopen waardoor de doorheenzittende mensen er vanaf fladderen en er niet meer bij kunnen komen.
Ik maak me er niet druk om en voel me goed ondanks dat de regen me wat stram heeft gemaakt.
Ik kom trouwens in goed gezelschap te verkeren met Gijs Honing,een prima doorzetter vandaag.Via Schin op Geul komen we bij Valkenburg en de laatste verzorgingspost.
Daar informeer ik eens of iemand eventueel mensen straks van Meerssen naar Voulwammes bij Bunde kan brengen waar een aantal auto,s staan geparkeerd.
Er staan in Valkenburg ook een paar uitvallers en dat wordt wat puzzelen voor ze om weer thuis te komen.
En daar gaat de ploeg weer op de loop,dwars door Valkenburg richting Meerssen en dat zijn voor een aantal letterlijk de laatste loodjes,het is pittig geweest vandaag.
Gijs en ik komen nu redelijk op tempo en gaan steeds meer mensen inhalen ondanks nog wat klimmetjes en klaphekjes.
Het hoofd was al de hele tijd fris genoeg,maar nu begin ik me steeds beter voelen.
Ik zou gewoon door kunnen lopen tot Voulwammes.
Bij de Nachtegaal in Meerssen aangekomen tref ik Jean Pierre die het wel goed vindt voor vandaag.Opnieuw probeer ik wat vervoer te regelen,maar dat lukt niet zo vlot en de eersten voor de lange afstand gaan alweer naar ,de monding van de Geul’want dat bleek de bedoeling te zijn.
Ik hou het ook voor gezien voor vandaag en in de Nachtegaal treffen we een aardige jongen uit Amerongen die ons wel naar Voulwammes wil brengen.
Zo zie je maar weer,alles komt op zijn pootjes terecht en tevreden gaan we weer met de auto op stap.
Al napratend en nagenietend maken we plannen voor een lange tocht in het komende jaar.
We willen de heren Simon Blok,Jo Schoonbroodt en al die andere mensen die bij de organisatie waren betrokken hartelijk bedanken voor dit grenzeloos mooie avontuur en dat ze hier volgend jaar mee door mogen gaan.
Lang leve het grenzeloos en avontuurlijk ploeteren!!
Ook namens Jean Pierre,een indrukwekkend jaar toegewenst.
Herman Euverman.