{b}Met relatief weinig ‘marathontraining’ verscheen mister L P(apanikitas) M(arc) op de Genkse wintermarathon. Na een geslaagd ultraseizoen, met winst in de finale van de Wereldbeker 50 kilometer, nam Marc Papanikitas zich inderdaad voor om deze winter minder kilometers af te malen.{eb}
Als Marc Papanikitas zegt dat hij het kalmpjes aan gaat doen, is dat altijd met een korreltje zout te nemen. De afgelopen maanden trainde de wereldburger van Mortsel wél minder, maar intussen heeft hij alweer enkele veldlopen en stratenlopen op zijn actief.
‘Omdat ik veertig werd, wilde ik weer gaan crossen bij de masters,’ vertelt Papanikitas. ‘Allemaal wedstrijden van pakweg zes kilometer en dus veel te snel voor een ultraloper, maar wél ideaal om aan de kracht en de snelheid te werken.’ (Luc Hendrickx – Nieuwsblad)
Dat Marc zonder echte langeafstandstraining toch nog om en bij de 2.35 – 2.40 kan lopen, bewees hij andermaal in Genk. Met nochtans de raad van zijn sportarts om het niet tot het uiterste te drijven vanwege een licht begin van zona, stond hij toch aan de start van de LPM. En Marc kennende weet je dat hij – indien er ‘echte’ concurrentie opdaagt – het niet kan laten het onderste uit de kan te halen.
Voor de wedstrijd vertrouwde hij me nog toe dat het waarschijnlijk een gezondheidswandelingetje ging worden …
Zoals altijd in Genk vond ook editie 7 van de LPM onder een staalblauwe hemel plaats. Waar ’s morgens nog wat grijs in de lucht hing, trok rond de middag het laatste streepje wolk weg en verscheen een prachtig winterzonnetje boven de Kattevense bossen. Zaterdag nog grijs met regen, maandag idem en tussenin dus het typische LPM-weer. Mijn naam is organisator-konijn en in ’t Engels brengt een ‘rabbit’s foot’ geluk … je ziet maar! Met 7 graden op de thermometer en zon te over dus weer een ideaal lopersweertje.
Vanaf het startschot ‘vloog’ mister LPM vanuit het omheinde domein de dennenbossen in. Na 200 m had sympathieke Marc al 300 m voorsprong op nummer twee. .… wat overdreven voor een gezondheidswandelingetje, vinden wij … Het zou weer een eenzame ‘leidensweg’ worden, zoals vier van de voorgaande edities, met uitzondering van vorig jaar toen de lichtgewicht van Mortsel het onverwachte vuur aan de schenen werd gelegd door de erg opdringerige Wit-Rus Bula.
‘Het liep buiten verwachting erg lekker,’ vertelt een vermoeide en lege Papanikitas na de wedstrijd. ‘Maar de laatste 2 kilometers kon ik nauwelijks 14 à 15 km/uur aanhouden, ik stond stil. Dus zag ik mijn constante voorsprong van meer dan drie minuten smelten als sneeuw voor de Genkse zon, en slinken tot nauwelijks iets meer een minuutje.’ Natuurlijk wilde ik die zes op zes, maar mocht dit niet het geval zijn geweest, dan was ik toch tevreden omdat mijn pupil Gino (Casier) dan met de overwinning was gaan lopen!’ Na de douche troffen we Marc weer hersteld en monter aan in de overvolle cafetaria van het BLOSO-sportcenter waar hij zijn verhaal nog eens deed.
Hij was al mister LPM, maar na zijn 6de overwinning krijgt hij nu zeker zijn standbeeld op het Kattevense domein.
Voor een leuk intermezzo na een geweldige hardloopdag zorgde ‘ouwe getrouwe’ Lucien Taelman.
De Waregemse hardloopmachine – zelf tweede in de M&U-cup 2007 – is meestal de ernst zelve, en tijdens een wedstrijd een en al concentratie, geen grimas, geen teken van enige emotie vertonend.
Als Vlaamse vertegenwoordiger in het ‘Marathon- en Ultracup-bestuursteam’ mocht Lucien de honneurs bij de M&U-prijsuitreiking waarnemen. Op een – voor mij althans – verrassend laconieke en komische wijze overliep hij het lijstje van 25 prijswinnaars en schonk de met euro’s gevulde enveloppen aan de laureaten.
Tot slot dit nog : omdat er sowieso geen enkele geldprijs te rapen valt in Genk – en dat zal altijd zo blijven – besteden wij liever enkele euro’s aan jan-marathon-modaal. Zo krijgen degenen die hun 1ste, hun 10de, hun 20ste, hun 30ste …. marathon lopen (en dit melden op het on line inschrijvingsformulier) een soort originele ‘beloning’. Tevens gaat er één euro per deelnemer naar een goed doel.
En denk eraan : volgend jaar houden wij ons aan een numerus clausus : welke limiet wij dan hanteren wordt van de week tijdens de evaluatievergadering beslist en is ’s daags nadien op onze site (http://www.lpm-marathon.be) te lezen.
Wij danken alle atleten die de 7de LPM tot een waar loopfestijn hebben gemaakt.
Marc, van harte dank voor je prominente aanwezigheid op ons marathonneke, dit zes jaar lang en … ‘onbezoldigd’. Respect!
En vergeet niet : er is slechts één zekerheid in ’t leven : elk jaar tijdens de LPM schijnt de zon.
Afspraak in 2009 op 11 januari om 10.00 u.
Bij leven en welzijn
{i}Micha, het konijn{ei}
info provider lpm-marathon.be