Zaterdag 5 april mocht ik eindelijk weer eens een ultraatje lopen. Dit jaar ben ik nog maar één maal in actie gekomen (marathon van Diever), erg weinig voor mijn doen, dus ik had er echt zin in. Na Diever heb ik voor mijn gevoel alleen maar met tegenwind en sneeuwbuien gelopen. Natuurlijk is dit niet helemaal waar: ik liep ook met tegenwind in de hagel en met tegenwind in de regen.
Dus dat het ging waaien en regenen vond ik niet erg: dat had ik goed getraind.
Ondanks alle verhalen over honden en drukte op het parcours vond ik dat ik maar eens met eigen ogen moest gaan zien of het echt zo erg was.
Na een half uurtje met de auto arriveerden we veel te vroeg bij het Amsterdamse Bos alwaar de 100 km lopers al een paar uur hun rondjes aan het lopen waren.
Wij mogen eerst 720 meter lopen en daarna 22 rondes van 2,24 km. Na elke ronde staat er een verzorgingspost waar zoveel eten en drinken wordt aangeboden dat ik bijna niet kan kiezen. Nou eet en drink ik altijd netjes wat de pot schaft en daar ga ik vandaag natuurlijk geen verandering in brengen. Dus de cola, sportdrank, water, peperkoek, chocolade, bananen, etc. glijdt allemaal lekker naar binnen.
Het weer viel mee, van wind hadden we geen last, wel waren er enkele buien waarvan de hagelbui na 3 uur en 45 min. lopen het meest hinderlijke was.
Het parcours was zeer gevarieerd met zand, een heuse grindbak, asfalt, een klein heuveltje, plassen en modder.
Vooral de modder in de bochten maakte het lekker spannend: red ik het door de bocht of glijd ik rechtdoor? En zo ja: heb ik dan nog mijn beide schoenen aan?
Na deze problemen zijn je schoenen natuurlijk een beetje vies, maar ook daar had de organisatie aan gedacht. Er was nl. voor een echte schoenenwasstraat gezorgd: zo’n 100 meter lekkere plassen. GEWELDIG, wat een service.
Na de wasstraat volgt een klein heuveltje. Ik heb er niet veel moeite mee, maar ik kan me voorstellen dat de 100 km lopers dit als een flink obstakel kunnen ervaren.
De drukte op het parcours valt mee, waarschijnlijk omdat het niet echt weer is om al te lang in het park te verblijven. De mensen die er zijn doen dat omdat de hond moet worden uitgelaten. Die lopen er inderdaad wel veel maar we hebben geen last van elkaar.
En kwispelende honden bijten niet.
De eerste 3 rondes loop ik samen met Eric. Hij vindt het tempo echter iets te snel zodat ik daarna in m’n eentje verder loop.
Het gaat lekker, ik kan het tempo van 12 min. per ronde prima vasthouden en na 4:26:53 mag ik al stoppen.
Een zeer geslaagde dag met een prima organisatie. Deze loop verdient echt meer deelnemers!
Jannet Lange