{b}The Addo Elephant 50 Mile Trail Run Zuid-Afrika 2 Mei 2008{eb}
In de afgelopen jaren heb ik bijna overal een marathon gelopen onder alle omstandigheden op de meeste vreemde plaatsen, wat nog overbleef was een ultrarun te lopen in een wildlife park tussen de olifanten, leeuwen, luipaarden, buffels en Neushoorns oftewel de Big Five
Ik kreeg al vaker van {i}EXTREME MARATHONS ZUID AFIKA MAILS HIEROVER EN HENK HARENBERG HAD IN 2006 OOK AL DEZE MOOIE TRAIL GELOPEN
MIJN INTRESSE WAS GEWEKT, IK KEEK NAAR HUN WEBSITE http://WWW.EXTREMEMARATHONS.COM EN ZAG OOK DAT ze DE BEFAAMDE KALAHARI AUGRABIES DESERT RUN ORGANISEERDEN.{ei} Toen heb ik direct geboekt.
De voorbereidingen verliepen niet gunstig, ik had de marathon op de Duwbak goed gelopen en besliste daarna direct na de zes uren van Stein, de marathon van Kandel te lopen waar ik ooit in 1991 mijn beste tijd liep van 2.44.21 maar 2 dagen na de marathon liep een shinsplit en een ernstige kuitblessure op dus ik dacht wederom na mijn afzegging van Riad de Thai 2007 door een darmontsteking wederom geen avontuur in Zuid-Afrika.
Ik heb toen mijn vrienden Bert Hanckmann lasertherapie en John Snijders Fysiotherapeut geraadpleegd om de shinsplit en kuitblessure te laten behandelen en dus had ik in 2 maanden maar 3 maal een uur kunnen trainen.
Ben {b}Maandag 28 april{EB} vertrokken via Schiphol-Munchen-Johannesburg-Port Elisabeth, de reis verliep vlot en goed. Ik arriveerde uitgerust op {B}Dinsdag 29 April{EB} in PE Zuid-Afrika.
Ik had van de organisatie het adres gekregen van Yvonne van Tol van het Greater Addo Tourism. Haar man Aad kwam me ophalen op het Vliegveld van Port Elisabeth, ze hadden ook een huurauto voor mij geregeld. Toen reden we naar Kirkwood waar ze een Bed & Breakfast Magnolia hebben waar ik de komende 4 nachten kon overnachten, de weg naar Kirkwood ging door verschillende townships waar de arme zwarte bevolking in erbarmelijke omstandigheden leeft.
Aangekomen in Kirkwood ben ik direct doorgereden naar het op derde na grootste wildlife park van Zuid-Afrika namelijk het Addo Elephant Nationaal Park. De eerste dieren die ik zag waren een paar everzwijnen, verderop blokkeerde een hudoe de weg, ook heb ik nog een grote ronde gemaakt en hierbij veel Velvetaapjes, olifanten en buffels gezien, bij het verlaten van het park zag ik de schitterende ondergaande zon in het Nationaal Park.
{B}Woensdag 30 april{EB}
Ik ging die dag naar Kenton on Sea voor een private Game drive door het Kariega Wildlife reservaat. Het is daar nu winterseizoen dus kon ik daar alleen in het park rondreizen met Ranger Juan. We gingen het wildlife park in zo groot als de Gemeente Utrecht. Ik heb apen, olifanten, leeuwen, en giraffen gezien.
Daarna zijn we weer terug gereden naar de lodge waar ik een lunch kreeg aangeboden met uitzicht over de valei. Toen we weer terug het park in gingen kwamen we direct buffels, zebra´s, neushoorns, gazellen, en nijlpaarden tegen. Na dit alles gezien reed ik weer via de kustlijn terug naar Kirkwood.
{B}Donderdag 1 Mei{EB}
Ik ging op bezoek bij de Daniel Cheetah breeding farm waar ze cheetah’s houden, om ze weer wederom op 2 jarige leeftijd uit te zetten in de wildparken, hier komt men ook 2 cheetah’s tegen die te bewonderen zijn in de Walt Disney film: Duma.
’s Middags naar de briefing in het Addo Elephant park, hier kregen we uitleg van de organisator Estienne Arndt, hij wees erop dat iedereen een fluit, waterbelt van 1 liter, kompas, overlevingsdeken, slangenbeetset ,hoofdlampen en een Zwitsers overlevingsmes bij zich moest hebben.’s Avonds nog een body talk en Reiki massage gehad van de plaatselijke masseur Louis.
{B}Vrijdag 2 mei{EB}
Start om 6 uur ´s morgens bij het Kirkwood hotel het is donker toen we starten en ik had mijn lamp in een dropbag laten leggen op checkpoint 11. We werden begeleid door de plaatselijke politie met zwaailichten. De eerste bergjes kwamen al in zicht en het begon gelukkig licht te worden. We bereikten het eerste checkpoint waar we moesten tekenen voor aanwezigheid zodat men kon controleren of er iemand verdwaald was. We liepen richting de stromende beekjes en riviertjes die we moesten doorkruisen. Het parcours was bezaaid met zoetdoornstruiken, deze struiken is een geliefde lekkernij voor de olifanten.
Maar de zoetdoornstruiken hebben lange doorns, wat resulteerde in wat schrammen op de bovenbenen en armen. Gelukkig had ik de kniekousen aan ter voorkoming van shinsplit. Ik voelde me goed en liep zelfs op een 13e plaats , we bereikten het checkpoint 6 op 20,3 km.
We moesten binnen vier kilometer 800 meter hoogteverschil overbruggen. Het parcours werd steeds grilliger, we bereikten gelukkig de top van de Paarde Kraal, we kregen toen een 20 kilometer lange afdaling maar het was alleen maar balanceren over dikke keien.
Hierdoor verloor ik heel veel goede plaatsen. Op 52,9 km Checkpoint 10 liepen we over het plaatselijke ruiterpad en door een vallei langs een kolkende beek richting de verschrikkelijke Suurberg die we moesten beklimmen. Op het laatste was het zelfs echt berg beklimmen.
Het begon heel zwaar te worden en ik bereikte de Suurberg eindelijk na 9 uur 14 min, ik was toen al aan het denken dat heel moeilijk zou gaan worden om nog binnen de 12 uur te finishen en zodoende te finishen met daglicht, bij de laatste beklimming van 10 km deed ik er ook al bijna anderhalf uur over. Ik heb gedurende de Trail, bij elk Checkpoint gepofte aardappels, krenten en rozijnenn gegeten.
We moesten nog 20 km afleggen en ik liep nu met Zuid Afrikaan Willem Muller, hij gaf me goede moed door te filosoferen dat we elke stap wat we deden een stap korter was om bij de finish te geraken.
We kregen nu 10 km bergaf over stoffige landwegen en het tempo begon weer te vloeien. In een haarspeldbocht werden bijna overreden maar dat gaf ons een kick waardoor we zelfs over de laatste 10 km in 50 minuten liepen en daardoor toch nog binnen de gestelde 12 uren konden finishen, uiteindelijk eindigde ik op de 23e plaats en ben daarmee eerste buitenlander, jammer dat ik in de afdaling veel plaatsen heb verloren. De Zuid-Afrikaan Michael Hendricks finishte in 8 uur 14 min, er deden 57 atleten mee aan deze trail waarvan 5 atleten niet de finish haalden.
Het was een hele zware en mooie trail die was voorzien van een schitterende natuur en landschap met een goede organisatie.
Han Frenken