{b}Waar doen we het voor???{eb}
Ik wist dat Patrick Kloek goed zat en uitkeek naar “zijn Waterloo” : de Nacht. 8h30 No more no less. Klonk goed, en ik sloot me aan bij het ambitieuze doel.
Blijkt bij de start dat Patrick en ik niet alleen zijn: Edwin Lenaerts en Wim Callens gaan voor dezelfde tijd.
Patrick zegt vôôr de wedstrijd te vertrekken tegen 11K/u en daarna mogelijsk te versnellen. Zie ik niet zitten.
Wim zegt op gevoel te lopen. Zie ik ook niet zitten.
Uiteindelijk blijkt Edwin en ik hetzelfde startritme te kennen, en ik zal mijn nieuw PR “lang lopen met één persoon” te zullen breken.
Onderweg hazen we Bruno , een 26jarige loper die dolgraag onder de 3h30 wil eindigen op marathon. Ik ben terug 9 maanden terug in de tijd gekeerd toen Edwin en ik hazen waren waren voor de 3h30.
Op 40K laten we Bruno achter , en kan die uiteindelijk 3h29 halen. Voelt zelfs voor mij goed aan!
Edwin en ik zetten de tweede ronde in, deze keer verlicht (in dit geval letterlijk en niet figuurlijk).
Uiteraard kom je uiteindelijk uit op verschillende tempo’s. Ik hoor een zware ademhaling bij Edwin, maar uiteindelijk ben ik het die het onderzeil moet halen.
Na 78km kan ik het tempo niet meer volgen, en loopt Edwin zijn eigen wedstrijd.
We waren ondertussen al door het Orakel van Antwerpen gepasseerd in 70K.¨Patrick volgde dus zijn begintaktiek.
Km 70-85 waren een dipje : veel later dan normaal ,maar ongemeen hard.. Nét iets onder de 10K/u??
Patrick om ik terug tegen op 90K. Zoals velen zullen zeggen “het vat is af” Ik kom hetzelfde tegen op 95 K (ai dat doet zeer:voorbij gestoken in de laatste meters) maar zeker niet onverdiend door Wim Callens.
In K97 word ik nog eens voorbijgestoken, maar de man was me niet krachtig genoeg voorbijgestoken, en hoe ik het gedaan heb , ik weet het niet, maar die laatste 1,5 km liep ik nog tegen 13k/u. 10 seconden
voorsprong gehouden.
Het toeval wil dat ik als eerste van mijn categorie over de meet ga. Blijkt nu maandag dat ik toch nog over een ego beschik!
Vier mannen waren vertrokken met een tijd van 8h30, elk met hun eigen strategie , en ze kwamen elk aan tegen een tijd van 9uur.
Het mooie (mooiste?) was dat die vier elkaar uiteraard tegen kwamen aan de aankomst, en gezamenlijk wandelend naar de sporthal gingen , zo’n 1,5K verder.
Het is vreemd om vier verschillende (!) individuen negen uur lang inspanningen te zien leveren , om daarna ALLEN ontspannen lachend en plagend te zien wandelen om 5 uur ’s morgens.
Doen we het daar niet voor??
groetjes
rudy.van.daele1@telenet.be