{b}Belgen bijna boven in 24 Stunden Berginsellauf.{eb}
We klagen regelmatig dat België geen ultralopers meer heeft.
Wellicht is dat ook een beetje zo als je je de weelde van enkele jaren geleden als referentiepunt neemt.
Op de 24 uren is Geert Stijnen nu wellicht ongenaakbaar en wat eenzaam.
Maar een niveautje lager lieten de Belgen internationaal dan toch weer een sterretje schitteren afgelopen weekend.
Aan de start van de 24 uren van Delmenhorst in de buurt van Bremen in Noord-Duitsland stonden ze met zijn drieën tussen 80 Duitse Einzellaüfer… en 1 Nederlander.
Johan Bogaert richt zich vooral op de spectaculairdere trails maar wilde vooral afstand en mentale weerbaarheid aanscherpen in dit soort wedstrijden.
Chris D’Hooghe was na zijn nipte nederlaag in het Belgisch kampioenschap, terug gebrand op een topprestatie en ikzelf wilde vooral tegen beter weten en doktersadvies in, bewijzen dat 50 jaar geen eindpunt is in deze discipline. Nog geen enkel resultaat kon ik in 2008 voorleggen, behalve dan wat verontrustende scannerbeelden en echografieën.
Enfin, de wedstrijd werd in een kermisambiance op gang geschoten. Behalve de 84 enkelingen stonden er ook nog eens 70 teams aan de start. Sfeer en chaos verzekerd.
Nadat de beginnersfouten van gemiste electronische doorkomsten waren rechtgezet konden we volop genieten van dit mooie parcours van 1300 meter door het park.
Zelfs het heuveltje dat men ingelast had, oogde toen nog mooi.
Zonder heel het wedstrijdverhaal uit de doeken te doen met alle ups – wanneer weer een vlaggetje in je handen geduwd werd met 25 km meer – maar vooral downs – ook vandaag werd het donker, koud en nat en wilde je liever in je bed liggen – wil ik toch even benadrukken dat de Belgen er onder mekaar een spannende wedstrijd van hebben gemaakt. Zelf wisselden Chris en ik wel eens van positie terwijl we altijd de hete adem van Johan in onze nek voelden. Wees gerust dat zeker mijn vrouwtje Greet hier 24 uur lang van genoten heeft, terwijl ze een filmpje maakte, tussenstanden noteerde, bevoorrading organiseerde. Dankjewel, Greet.
Wanneer de wedstrijd om 12 uur zondagmiddag werd afgeblazen, stonden er vier tellers boven 200: de sympathieke Duitse winnaar die zich letterlijk in de vernieling heeft gelopen om de 220 km selectienorm voor Seoul te halen en daarachter… de drie Belgen. Johan harkte 204 km bij mekaar, Chris verbeterde nipt het parcoursrecord met 207 en zelf mocht ik me vandaag dan toch eens de dapperste Belg noemen met 209 km.
Zeg nu zelf, het was geen wereldkampioenschap maar als team hebben we dan toch een visitekaartje afgegeven.
De organisatie staat er bijna om in 2009 de Deutsche Meisterschaft in goede banen te leiden.
Alleen, een leuk podium organiseren met een klein prijsje misschien, dat zouden deze nachtarbeiders zeker appreciëren.
Pat Leysen,
Uitslag: http://www.24-lauf.de/index.php?nav=resultse