Categorieën
Niet gecategoriseerd

Hallsberg-bericht van Tom Hendriks

Tom gaat nog een uitgebreider verslag maken maar gaat hier in op de tragedie die het laatste etmaal van de zesdaagse wel zeer emotioneel maakte

Email dinsdagavond 29 juli 2008

Dank voor alle aanmoedigingen en attentie. Het bijkomen duurt nog wel een weekje, maar ik heb de artikelen en opmerkingen over Hallsberg gezien en was verrast dat er zoveel aandacht was. Ik ga proberen om een verslag te maken hoewel dat waarschijnlijk volgend weekend zal worden. Ik was wel begonnen, maar het ontbreekt me aan de puf en ten tweede moeten bepaalde feiten weer op hun plaats (dag) vallen en dat kost me nu ff te veel energie.

De verzorging was aan de binnenzijde van de baan zoals te zien moet zijn geweest bij rondes tegen de klok (elke 6 uur werd de looprichting veranderd). Er worden overigens geen restmeters bijgeteld dus in principe is de uitslag (in hele rondes van 400 m) zoals die nu door Hallsberg is gepubliceerd.

De sfeer in het laatste etmaal werd helemaal overheerst door het verschrikkelijke ongeluk van een Noors jongetje die verdronken is in het nabijgelegen zwembad. Dat heeft zeer veel impact gehad op het wedstrijdverloop. Het ongeluk gebeurde vrijdagmiddag en het betrof het zoontje van 24 uur loper Tom Rune Bertelsen die zeer goed bekend is bij de Zweden. Ik ken de toedracht niet voor 100%, maar hij schijnt gevonden te zijn in een grote Jacuzi. Gedoken, gevallen, mij is het niet bekend.
De ironie wilde dat we de ambulances rond een uur of twee ’s middags aan zagen komen en we dus dachten dat er een 24 uur loper onwel geworden was. Toen de ambulance voor het zwembad stopte was het een gevoel van ‘ok het gaat om een zwemmer dus’. Nog geen kwartier laten stonden een aantal mensen huilend langs de kant en hoefde je geen gave te hebben om aan te voelen dat het goed mis was
Vrijwilligers die wij heel goed hadden leren kennen stonden gebroken aan de baan en een aantal 24 uur lopers staakte de strijd. Onder de zesdaagse lopers sloeg het natuurlijk ook in als een bom. Emotioneel wordt je toch al niet sterker van extreme vermoeidheid dus een aantal zesdaagse lopers is voor uren van de baan geweest. Ikzelf heb de knop omgedraaid, maar vergat dus wel ff te eten en te drinken.
Er is later besloten om gezamenlijk de laatste ronde te wandelen ter nagedachtenis van het jongetje, dat was heel emotioneel voor iedereen. Dat gezamenlijk wandelen is ook op sommige foto’s te zien.

Die foto’s zijn te vinden op
http://kondis.no/Ultra/index.php?aid=74321&k=ultra%2Fultra&mid=
en
http://www.lekeberg.eu/Bilder%20Ultraveckan/Bilder%20från%206D%202008.htm
en
http://www.na.se/_pop/bildspel/frame.asp?intId=1361556&blnEnkatLayout=0

Na alle zon ben ik niet zo bruin als Yannis, maar t scheelt weinig. Het was er warmer dan Antibes en een leuke bijkomstigheid van die breedtegraad is dat je van 8:00 tot 20:00 onder de zonnebrand moet ipv een uurtje of zes aan de mediterranée. Aan de andere kant is 650 km bij deze omstandigheden weer een mooi uitgangspunt voor 700+ bij redelijke omstandigheden.

Groeten, Tom Hendriks