Categorieën
Niet gecategoriseerd

Pech achtervolgt Gert Mertens : wéér geen 100 km …

Na een bloeduistorting op de bil en een peesontsteking, is de schuldige nu een onsteking van de luchtwegen …

Met veel spijt in het hart heb ik vanmorgen een kruis gemaakt over de wedstrijd die het hoogtepunt van mijn loopjaar moest worden. Géén 100km van Winschoten voor mij. Wéér geen 100km.
In 2004 wilde ik in Torhout al een eerste keer op deze tot de verbeelding sprekende afstand debuteren. Een val met de mountainbike 1 week voor de start gooide roet in het eten. Twee blauwe knieën en een bloeduitstorting ter grootte van een A5-blad op mijn bil weerhielden met er toen niet van – tegen beter weten in – te starten, maar wel van te finishen. Na 50km moest ik logischerwijze de strijd staken. Maar niet getreurd. Ik was nog maar een goeie twee jaar aan het lopen en zou later dat jaar pas 40 worden. Piepjong dus nog naar ‘ultraland’-normen. Mijn kans zou nog wel komen.

In 2005 na mijn eerste marathon (Genk) onder de 3 uur en een goede 50km (Gistel) besloot ik om een achttal maanden geen lange afstanden meer te doen om mijn basissnelheid op te krikken. Resultaat: In januari 2006 dook ik in de Louis Persoons Memorial (Genk) voor het eerst net onder de 2u50’. Maar ook dat jaar zou de teller voor marathons en ultra’s door een peesontsteking slechts op 3 blijven staan. De maanden september tot december gebruikte ik echter om mijn trainingskilometers geleidelijk op te voeren tot 100km per week. Dankzij deze basis kon ik dit jaar eindelijk op regelmatige basis vlot langere wedstrijden lopen:

14/1 Louis Persoons Memorial 2u51’

25/3 6u van Steenbergen 78,485m

22/4 Marathon van Antwerpen 2u49’

3/6 Marathon van La Roche 3u14’

28/7 Swiss Alpine Davos 7u39’

Vijf mooie wedstrijden in een tijdspanne van 7 maanden in vergelijking met slechts 2 á 3 wedstrijden per jaar voordien. Een hele vooruitgang. Het orgelpunt zal ik evenwel niet kunnen plaatsen. Gelukkig niet omwille van een kwetsuur maar door een stomme ontsteking van de luchtwegen.

Uitzieken is dus de boodschap en nadien verder opbouwen zodat het in 2008 misschien eindelijk zal lukken om mijn 1ste 100km te lopen. (De Dodentocht van Bornem heb ik driemaal met succes beëindigd, maar dat is geen wedstrijd.)

Het verloop van de strijd in Winschoten zal ik van achter mijn computer proberen te volgen, duimend voor een goed resultaat van de vele Belgische deelnemers.

Succes allemaal en tot later!!!

{i}Gert Mertens{ei}