{b}Een laaglander tijdens La Magnétoise.{eb}
Vele mooie en stoere woorden zijn er over La Magnétoise 2008 al geschreven,dus zal ik maar bij een bescheiden impressie laten,even bescheiden als mijn eindtijd was.
Een zeer drukke werkweek gehad.
Met de fiets gevallen.
Toch maar naar Olne.
Ontmoet aldaar Johan en Paul.
Johan kent frans en dat is handig.
Overnachten in kasteel Wigemont.
Een onrustige nacht met koortssigheid.
Toch maar van start.
Lopen tussen Magnée en Olne.
1890 meter hoogteverschil en de rest.
Met de bus naar de start.
De chauffeur die even niet weet waar naar toe.
Stoere mannen en vrouwen aan de start.
Veel rugzakken en camelbags.
Dan gaat het eindelijk gebeuren.
Heuvels,steile heuvels.
Afdalingen,steile afdalingen.
Blaffende honden op boerenerven.
Pratende lopers,hijgende lopers.
Roze stippen op palen en het wegdek.
Verkeerdlopende lopers!!!
Paden met kleine keien,paden met grote keien.
Illegale vuilstort in een fraai landschap.
Modder,water en vette klei.
Tot over de enkels in de klei en maar balanceren.
De zon breekt door.
Warmte en vochtgebrek.
De eerste lentevlinders.
Wandelaars en nieuwsgierige paarden.
Moutainbikers en racende quads op een bospad.
Een kapot gereden bospad door houthakkers.
De laatste drinkpost en de sprong over een beekje.
Er doorheen zitten in het laatste dal.
Iets teveel zelfmedelijden.
Herpakken in de slotfase van de laatste klim.
In 9 uur 11 finishen in een kakkelend chalet.
Na gedane rust is het goed autorijden.
Een kettingbotsing in de Roermondtunnel ontlopen.
Veilig thuis gekomen.
Een bijzondere dag,een bijzondere loop.
Een aanrader!!!
Herman Euverman.
