{b}{i}Vorige week mochten we op Losse Veter het interview van Hans Mooi met Jan Knippenberg plaatsen. Deze week plaatsen wij het interview dat Kees Kooman in november 1995 had met Knippenberg.
Met dank aan Kees Kooman, toenmalig hoofdredacteur van Runner’s World, voor de toestemming om het interview te mogen plaatsen.{ei}{eb}
De eindeloze zoektocht van een ’surrogaatnomade’ is volbracht.
Het laatste interview met Jan Knippenberg, een voorloper.
Door Kees Kooman, Runner’s World januari 1996.
In de nacht van 22 op 23 november kwam er een eind aan het onstuimige leven van Jan Knippenberg. Hij werd slechts 47 jaar. De enige troost was dat hij niet langer hoefde te lijden. Het was één van zijn verdiensten om ver voordat de looprage in Nederland op gang kwam, de ‘oerbeweging’ onder de aandacht te brengen van de gewone loper. Hij deed dat aan de hand van zijn vak (geschiedenisleraar) en vooral de liefde voor de natuur. Runner’s World had ruim twee weken voor zijn overlijden een interview met de vader van de gedachte dat een beetje normaal mens zwerver behoort te zijn. Een hardlopende zwerver wel te verstaan. ‘Sommige mensen wagen nooit iets in hun leven. Dat heb ik altijd verdomd.’
‘Op mijn twaalfde ben ik met hardlopen begonnen. In Hoek van Holland, waar ik geboren ben, was na het einde van de Tweede Wereldoorlog een Engelse legerplaats en daar sportten ze veel. Er liep altijd een soldaat, die later met een meisje uit het dorp is getrouwd. Vanuit ons huis zag ik die man vaak voorbij lopen. Hij had een bepaalde stijl en ja, dat kun je niet uitleggen, dat trof mij toen. Ik weet nog steeds zeker dat dat het moment is geweest, waarop ik dacht: verdomme, dat wil ik ook!
Die man had een zekere uitstraling: misschien was het wel vrijheidsgevoel of onafhankelijkheid. Dat was in die tijd best gek. We spreken over 1960. Je had Slijkhuis gehad, in die jaren daarvoor, maar het was natuurlijk niet te vergelijken met de rage van nu. Ik heb van die ouderwetse tennisschoenen cadeau gekregen, spijkerhard en hartstikke slecht om op te lopen. Later kreeg ik hardloopschoenen waar een paar streepjes op zaten. Ze waren hard, van leer en hadden rubberen zolen. Het idee dat het hardloopschoenen waren, was al heel bijzonder.
Lees verder op Losse Veter: http://www.themazecorporation.net/lv/?p=7637
{i}Op de website van Runnersworld is een artikel verschenen van Ysbrand Visser over de boekpresentatie van “de mens als duurloper”.
Kijk op http://www.runnersweb.nl/web/show/id=83282/contentid=1906 {ei}
