{b}Mieke Hekkers wint eerste editie Piste Marathon op zondag 8 juni.{eb}
Een marathon lopen is voor velen het hoogste goed als het om lopen gaat. Dat levert marathons zoals in Londen, Berlijn, New York, Chicago en in Nederland bijvoorbeeld Rotterdam jaarlijks vele tienduizenden deelnemers op die bereid zijn ook nog eens flink in hun portemonnee te tasten voor hun deelname. In het rijtje van beroemde marathons die je tenminste één keer in je leven gelopen moet hebben komt de Piste Marathon van AV Daventria 1906 (nog) niet voor.
Voor het lopen van een marathon moet je een beetje loopgek zijn, voor het lopen van een marathon op een atletiekbaan, 105 ronden van 400 meter en om de marathonafstand compleet te maken nog een stukje van 195 meter, een beetje loopdwaas, maar voor het lopen van een marathon op de baan bij een temperatuur van rond de dertig graden Celsius en een zon die je zo’n beetje iedere meter geselt, moet je een serieus steekje los hebben.
Vandaag werd de Piste Marathon voor het eerst in Deventer georganiseerd als een kleinschalig evenement, niet pretentieus, geen hoge inschrijfgelden, geen prijzen, maar door lopers die het lopen liefhebben en met een verzorging die niets te wensen overlaat, één van de deelnemers opperde zelfs om na afloop van de wedstrijd gezellig met z’n allen te gaan lunchen, en vrijwilligers die iedere deelnemer behandelen als een toploper. Het deelnemersveld kreeg zelfs nog een internationaal tintje door de deelname van een in Nederland op vakantie zijnde uit de Verenigde Staten afkomstige ultraloopster die de Piste Marathon bij toeval ontdekte op UltraNed en vervolgens dacht “Ach, waarom ook niet?” De start was exact om negen uur en toen de klok tien uur aangaf, was er al geen spatje schaduw meer op de piste te bekennen, behalve die van de deelnemers zelf.
Om één uur ’s middags gaf de thermometer aan de buitenzijde van het clubhuis in de schaduw een temperatuur aan van 30 graden. Als de inspanningen groot zijn, is iedere hulp die je als loper van buitenaf krijgt om de finish te bereiken meer dan welkom en de grootste vrienden van de deelnemers, zo niet de helden, waren de mensen die bij de sponzen stonden. Zelden zullen helpers langs het parcours, in dit geval de baan, een grotere bijdrage aan het welslagen van een marathon hebben geleverd.
Het grote voordeel van een piste marathon is dat je in ieder geval iedere 400 meter langs de verzorgingspost komt en de verkoelende sponzen, maar om Cruyff in een ‘reverse situation’ te citeren heeft ‘ieder voordeel ook zijn nadeel’, want de verleiding om iedere 400 meter van de verzorging gebruik te maken is meer dan aanlokkelijk en draagt beslist niet bij aan het realiseren van een geweldige eindtijd.
De deelnemers aan de Piste Marathon hadden daar vandaag maling aan en draaiden al doende de spreekwoordelijke rondjes. Mieke Hekkers uit Deventer deed dat het best en won daarmee voor het eerst van haar leven een marathon, iets wat slechts voor weinig lopers is weggelegd. De winnende tijd? Wie vraagt daar na honderd Piste Marathons nog naar, want dan telt alleen nog dat je er een keer bij geweest moet zijn daar in Deventer.
{b}Uitslag{eb}
{fixed}
1. Mieke Hekkers 4:10:35
2. Tijm Konter 4:13:42
3. Eric de Vries 4:14:45
4. Hans Buis 4:18:10
5. Marit Janse 4:18:52
6. Gijs Honing 4:39:31
7. Dick van Es 4:45:57
8. Jan-Willem Dijkgraaf 4:52:41
{efixed}
.
Ed van Beek, organisator