Heerde, 29 december 2004. Sneeuw op de baan, zeker zo’n 5 cm. De vrijwilligers van AV De Gemzen zijn druk bezig een 400 m baan sneeuw vrij te maken. En dat is zwaar werk met als gevolg dat de baan op soms nog geen meter breed sneeuwvrij is. Maar dat is breed genoeg om 6 uur rondjes te draaien.
Op zo’n klein baantje is de wedstrijd aan de kop natuurlijk goed te volgen. Wim-Bart Knol gaat snel van start, gevolgd door Tom Hendriks en Edwin van der Loop. Na verloop van tijd moeten zij Wim-bart echter laten gaan. Deze zou de wedstrijd uiteindelijk winnen met een afstand van ruim 77 km. Knap gedaan. Ook Peter Zuidema had er vandaag zin in. Soepel gleed hij over de baan om met een afstand van net iets meer dan 70 km tweede te worden.
Zelf wilde ik gaan voor iets van 65 km. En uur na uur draaide ik mijn rondjes in een straf tempo. Ik klokte elk vijfde rondje (= 2 km) zodat ik wist hoe ver ik gevorderd was. Per twee km had ik steeds net iets minder dan 11 minuten nodig. Tot 4,5 uur scheelde het per 2 km niet meer dan 15 seconden. En dan opeens pijn in mijn linker heup. Alsof de pees steeds over mijn heupbeen heen en weer schoof. Het tempo verlagen bracht tijdelijk iets verlichting van de pijn. Maar naarmate de wedstrijd vorderde kreeg ik steeds meer last. Hierdoor moest ik het laatste uur toch regelmatig wandelen. Het laatste kwartier kon ik geen heel rondje meer achter elkaar doorlopen met als gevolg dat ik na zes uur niet meer dan 60613 m op de teller staan. Pech dus.
Schinnen, 2 januari 2005. De eerste wedstrijd van het nieuwe jaar, de Fat Ass Fifty in Schinnen. Al twee jaar lang mijn seizoensstart. En natuurlijk was het weer gezellig in huize Wijenberg, waar ook de verzorging weer perfect was, zowel voor, tijdens als na de wedstrijd. De opbrengsten van deze FAF komen traditie getrouw weer geheel ten goede aan het ‘LEWA childrens home’ in Eldoret (Kenia). Henri Okkersen deed er nog een schep bovenop. Hij is sinds kort met de vut. Het geld dat hij bij zijn afscheid kreeg doneerde hij aan het ‘childrens home’. De overhandiging van de cheque van 750 euro werd voor de start op foto vastgelegd.
Dan de wedstrijd. 50 km in een heuvelig landschap met op het plateau weidse landschappen. 12 keer lopen we een rondje van ruim 4 km. Na de start (11:00) uur moeten we eerst 1,5 km klimmen. De eerste kilometer beschut tegen de wind, maar op het plateau moeten we er vol tegen in. En die wind waaide hard en leek steeds harder te gaan waaien. Tot net voor de helft hadden we die wind tegen. Dan een scherpe bocht naar rechts en met de schuin wind in de rug een vrij vlak stuk en waarna de afdaling terug naar Schinnen volgde.
Het eerste rondje ging in ruim 22 minuten. Dat zou een eindtijd van ongeveer 4:30 inhouden. Na de ellende in Heerde zou ik daar zeer blij mee zijn. Het volgende rondje ging ook in ruim 22 minuten. Daarna werden het rondjes van allemaal ruim onder de 22 minuten. Eigenlijk gingen ze steeds sneller. In het vierde rondje voelde ik mijn heup iets, maar na wat wrijven verdween de pijn steeds, om in het achtste rondje geheel te verdwijnen.
En wat liep het lekker. Eerst die helling, waarvan vooral het laatste deel zwaar was en daarna de afdaling. Een prachtige afwisseling. Omhoog in rap tempo met kleine passen, voorover tegen de wind in om dan met grote passen, met de wind in de rug, naar beneden te ‘suizen’.
Zo af en toe werd ik ingehaald door de snelle jongens, daarvan bleek Edwin Lennaerts uiteindelijk de snelste te zijn. Zelf haalde ik ook wat lopers in, waaronder het trio Micha Havreluk, Jacques Vandewal en Leon Dautzenberg die gezellig kletsend hun rondjes liepen.
Zelf had ik echter geen tijd om te praten. Ik ging maar door en had ondertussen berekend dat ik wel binnen de 4:25 kon eindigen. Even later moest ik dat alweer bijstellen naar 4:23. Bij het ingaan van de op één na laatste ronde zag ik dat ik binnen de 4:22 kon komen. Die ronde ging met 21:39 nog perfect op tijd. Dan de laatste ronde. De klim naar boven was nu loodzwaar. En op het platte stuk kon ik de gang niet lekker meer te pakken krijgen. Bij het drie kilometer punt kwam ik door in 16:58 (bij alle voorgaande rondjes in ¬ongeveer 16:25). Om binnen de 4:22 te komen moest ik de laatste 1,2 kilometer volle bak gaan. En dat lukte. Met 4:21:50 was ik dik tevreden, temeer daar ik een negatieve split van ruim twee minuten had gelopen. Het was een goed begin van 2005.
Zoals steeds is mijn verslag ook nu weer door de Ultraned-redactie op de site geplaatst. Hiervoor, en voor de steeds weer op de site beschikbare informatie, mijn grote dank..
THEO DE JONG
BUREAU-VIRIDIS.NL