Middels een ontroerend verhaal op deze site geef je aan, dat het hardlopen voor jou voorbij is. Ik denk, hoe je dit hebt opgeschreven, bij velen een diepe indruk maakt. Voor velen van ons en met nadruk op de velen ‘ouderen’ is het tevens een boodschap om ook hier eens bij stil te staan! Wij denken steeds maar dat er geen eind aan komt. We willen steeds sneller, steeds verder en steeds meer! Maar eens komt het moment, dat het lichaam zegt “en nu, nu is het genoeg geweest”. En die boodschap willen wij, loopsters en lopers niet begrijpen! We zullen ons in eerste instantie hevig verzetten, maar langzaam komt er berusting en daarna achterom kijken. Trots achterom kijken ja en genieten van datgene wat je in je geliefde sport hebt gedaan. En uit jouw verhaal lezen we, dat je hebt aanvaard dat je loopcarrière voorbij is. Maar Vincent, zoals je zelf schrijft heb je een prachtige tijd gehad. En ze kunnen je veel afnemen, maar wat ze je nooit kunnen afnemen zijn, de herinneringen aan die prachtige tijd en de erelijst die je bij elkaar hebt gelopen. Koester beide.
En ga er maar vanuit dat vele hardloopsters en lopers een grenzeloze respect voor jou hebben, want wat jij op latere leeftijd hebt gedaan is toch wel buitengewoon. Totaal prijken er op je lijst 51 ultralopen, waaronder verscheidene 100 km wedstrijden (!), met een besttijd van 11.17 uur gelopen in Winschoten in 2004. Twee maal een 75 kilometerwedstrijd op Aruba, deze gingen in 8.32 en de andere in iets meer dan 9 uur. In 2004 was je ook van de partij in Zolder voor de 50 van Zolder. In 4.36.14 was je er mee klaar. De Zesuursloop Stein in 2004 sloot je af met een afstand van meer dan 62 kilometer. Evenals de Zesuursloop in Steenbergen in 2005. De 12 uursloop in 2003 in Den Haag was goed voor meer dan 102 kilometer. Hoogtepunt was ongetwijfeld de 24 uursloop van Stein in 2006, waar je maar liefst meer dan 170 km hebt gelopen, toch geen kleinigheid zou ik denken. Het aantal van 79 marathons prijkt op je conto, met een snelste tijd van 3.21.57 over de 42.195 km, gelopen in de Westlandmarathon in 1993.
Op 25-11-2006 liep je de Zuiderzeemarathon in 4 uur 4 minuten en 8 seconden. Maanden later zou blijken dat dit de laatste voor jou was.
In een aantal marathons werd je wegens je constante tempo ook regelmatig gevraagd om als Pacer te fungeren van het Runnersworld Pacersteam. Ook hierin heb je steeds binnen de gestelde tijden de streep gehaald. En er zullen ongetwijfeld ook tijdens deze wedstrijden door jouw mensen gemotiveerd zijn om de eindstreep te halen
De uiterlijke rust die je voor de wedstrijden uitstraalde, behield je ook tijdens de races. Maar innerlijk was je waarschijnlijk steeds bezig met ‘het gevecht’, wat elke lange afstandsloper en loopster moet voeren, vooral in de eindfase van de race. Je prachtige verhalen over de wedstrijden, op de diverse hardloopsites en in het clubblad van Veteranen Nederland, geven een duidelijk beeld van de bevlogenheid van de sympathieke, tengere man uit Bergeijk. Tenger ja, maar wat een taaiheid, zit er in dat lichaam! Velen hebben zich verschrikkelijk vergist in jou …….. ! Menigmaal werd er voor de starts gedacht en heel soms ook uitgesproken “wat komt dat kleine menneke hier doen”. Maar toen de 42ers erop zaten, toen was het steeds duidelijk wat het sportieve antwoord van Vincent was, ”DIT kwam dat kleine menneke doen”. Overigens nooit uitgesproken door hem, daar is hij te bescheiden voor. Maar innerlijk zal hij er wel van hebben genoten, mogen wij aannemen.
Vincent, je bent afgezwaaid als langeafstandsloper. Je hoeft nooit meer je sporttas in te pakken, nooit meer je stopwatch in te drukken.
Je hoeft niet meer de pijn te verbijten, die we allemaal zo goed kennen. Je kunt nu ook tijdens de marathons eens op een terrasje plaatsnemen en genieten van wat ze daar te bieden hebben, in plaats van je in het zweet te lopen. Dat je het liever anders zou doen is wel duidelijk, maar als je het doet, hoef je je er niet voor te schamen, sterker nog, je hebt het verdiend.
Tot slot bedank ik je namens alle hardlopers en -loopsters van Nederland en België voor de prettige omgang met ons allen, je was en bent een echte ‘gentlemen’ en we wensen jou een spoedig herstel toe.
Vincent, geniet tussen haakjes van je rust, maar blijf wel actief. Ik eindig met het onvervalste Brabantse Oudoe.
{i}Dion Joosten {ei}