Dag loopvrienden,
Het is zover!
In september loop ik mijn honderdste marathon.En toevallig ook nog tien jaar na mijn marathon overwinning als Belgisch kampioene.
Tien jaar geleden ben ik begonnen met twee marathons per jaar. Maar de drukte in de stadsmarathons sprak me niet aan .Mijn eerste ging door te Echternach in 3u19 . Mijn record is 3u15 gelopen in Praag. Door het enorme aanbod, buiten de stadsmarathons, ging ik ook de natuurmarathons ontdekken. Vooral het lopen in de natuur, zonder limiettijd, is hemels en zo belande ik in de ultralopen, met wel tot 12 marathons per jaar. Ik heb mooie plaatsen en regio’s mogen ontdekken, dankzij het lopen en dankzij mijn man, die altijd voor mij supporterde. Ik heb zelfs de memorial reggaemarathon van Bob Marley kunnen meelopen in Jamaica en daarna de trofee gekregen van Rita Marley, om niet te vergeten.
Als ik een folder zie met een natuurfoto, dan ben ik verloren, die rust en die stilte.
Héél belangrijk zijn ook mijn vaste loopvrienden die me steunen en waarmee ik dan vertrek van marathon tot marathon. Hoe lang dat het nog mag duren, weet ik niet, maar ik hoop het zo, zonder blessures, nog wat vol te houden.
Telkens na afloop is gezelligheid troef, iedere loper heeft dan zijn eigen verhaal. Nee, het is nog te mooi om te stoppen.
Dus de 22 en 23 september loop ik in Ortho, bij La Roche mijn 100 en 101 ste marathon.
Zie op ultraned, https://www.ultraned.org/k_item/f106020070922.php.
Nog veel groeten en misschien zien we ons in de Ardennen.
{i}Susan Maes{ei}