Ultraned

Ondanks roeiwedstrijden, een brug in onderhoud en een moord met sporenonderzoek langs het parcours, konden de 2 Vrienden Bedankt Marathons gewoon gelopen worden. Een verslag van Francis Spoelstra, die na 200 marathons stopt met wedstrijden.

Paul van Hiel: “Ik loop ongeveer als enige in lange broek maar dat is om m’n spieren wat te beschermen en ook omdat ik niet meer wist waar mijn loopkledij lag…”

Peter de Krijger: “Bij de eerste kruising in een dorpje ging men linksaf terwijl er nergens een route aanduiding stond. Toen ik aan een medeloper vroeg of ik een bordje had gemist vertelde deze laconiek, nee hoor, je moet hier gewoon de route kennen.”

Bij de Self Transcendence 100 km liep Léonie van den Haak een tijd van 8.28.05. (Update)

Jaap vd Berg: “Kosovo? Ja een marathon in Kosovo. Wat moet je daar zoeken.”

De ultralopen in Maasmechelen en de Child Learn Marathon in Schimmert zorgen voor een uitgelezen kans om eens een dubbel te lopen.

Albert Meijer: ‘Ik liep eigenlijk best lekker en tot 25 km op een schema van onder de 4 uur. Daarna begon het te gieten en raakte mijn maag van slag, zodat de rest een lijdensweg werd. Na 4.13 uur kwam ik totaal verzopen over de finish’

Wie in Nederland een snelle 100 km wedstrijd wil lopen zou die in het Amsterdamse Bos eens moeten proberen. Of anders de 50 km. Prima verzorging en bijzondere sfeer.

André Boom: “Net als door de fietsers moesten de beruchte kasseienstroken vanzelfsprekend ook door de lopers getrotseerd worden. Maar over die heuvels lopen ook hele mooie en soms verrassend steile singletracks en beekbeddingen…”

Marijn Vandevoorde: “Halfweg in minder dan 1h50. Dat ging wel heel snel! Toch maar wat vaart minderen. Noodgedwongen ook, want het duo Oude Kwaremont – Paterberg was niet van de poes!”