Ultraned

Paul van Hiel liep zijn 200e: “En nu gaan de schoenen aan de haak, voor een maand of 8,9…12.. omdat er even wat anders op het programma staat, als het gestel het toelaat zal ik daarna weer toeslaan in het ultrawereldje”

Raymond Barkman: “Een prachtige plaat was een koe met een nog heel jong kalfje die allebei recht in de lens keken. De koe stond daar echt zo moederkloekachtig mij aan te staren en het kalfje stond daar wat bedeesd erbij.”

Christiaan Diem: “Daar is de kantine waar je je moet afmelden. Bij de deur staat Willem, de man achter Limburgs Zwaarste, een handdruk en dan, kippenvel, onder applaus de kantine in.”

Hans Lems: “Op 80 km begon ik de omgeving voor een doedelzak aan te zien. Dit had ik een lange tijd niet meer meegemaakt.”

Endy Kasanardjo: “Twijfel en nog eens twijfel. Waarom draag ik een rugzak terwijl mijn broer mee fietst met fietstassen en al? Waarom ben ik gisteren mijn rechterhandschoen kwijt geraakt en heb ik nu noodgedwongen die van mijn 9 jarig nichtje aan?”

Arie Fröberg: “In een donkere tunnel wordt het letterlijk en figuurlijk even zwart voor de ogen. Het pad is smal en de beek die ook door de tunnel stroomt ziet er niet al te aantrekkelijk uit.”

Henk Sipers: “Ik ben tevreden, tevreden over het feit dat ik er weer ben. Ik kan weer lopen wat ik wil, behalve dan de tijd…”

Nitish Zuidema: “Gelukkig zijn er flink wat bomen in het park. Iedere ronde zie je de schaduw aan één kant van de weg afnemen en aan de andere kant toenemen. Maar de baan ligt open en dus is ie bloedheet.”

Paul Giblin: ‘My ultra ‘foster-parents’ Gerrit and Betsie were at the finish with a bunch of flowers – it made the finish really special. The people of Texel were incredibly hospitable and kind, making me feel very welcome and relaxed’

Mark Slaman: ‘Wat ik jaren terug niet voor mogelijk had gehouden, was nu een “makkie”. Dit was gezond; geen roofbouw, een teken van goed opgebouwde (loop-)conditie. Ik heb ervaren wat echte ultralopers allang weten; 60 km kan op het gemak met gemak’